8 نشانه افراد مبتلا به سندرم وسواس کنترل اوضاع/همه چیز باید سر جایش باشد!

[ad_1]

  • ۲۵ تیر ۱۳۹۶
  • بازدید: ۵۸ بار

افراد مبتلا به سندرم وسواس کنترل اوضاع ترجیح می‌دهند که بعد از چیده شدن ظرف‌های غذا در ماشین ظرف‌شویی توسط همسرشان، خودشان ظرف‌ها را دوباره در جای مناسب قرار بدهند، چون بی‌نظمی واقعا وجودشان را آشفته می‌کند.

سلامتیسم

همه ما با افراد مبتلا به سندرم وسواس کنترل اوضاع (Control Freak Syndrome) آشنایی داریم، اما نام این سندرم را کمتر شنیده‌ایم. حتی شاید خود شما هم یکی از همین افراد باشید! طبق تعریف این اصطلاح، فرد مبتلا به سندرم وسواس کنترل اوضاع، فردی است که احساس می‌کند باید همه موقعیت‌ها را به سمت هدف خاصی هدایت کند و طوری در جزئیات هر کاری دخالت کند که درنهایت نتیجه کار براساس نیازهای خودش شکل بگیرد. براساس گزارش Psychology Today، این افراد «به در کنترل داشتن همه چیز نیاز دارند، چون در غیر این صورت می‌ترسند که همه چیز از کنترل‌شان خارج شود و حتی زندگی‌شان از بین برود».

دوباره به ظرف‌های غذا بعد از دیگران رسیدگی می‌کنید

این افراد حتی ترجیح می‌دهند که بعد از چیده شدن ظرف‌های غذا در ماشین ظرف‌شویی توسط همسرشان، خودشان ظرف‌ها را دوباره در جای مناسب قرار بدهند، چون بی‌نظمی واقعا وجودشان را آشفته می‌کند. وسواس به تعیین جای مشخص برای اشیا، یکی از صفاتی است که در افراد مبتلا به اختلال وسواس اجباری (OCD) هم مشاهده می‌شود. با این‌حال، افرادی که این ویژگی را دارند، لزوما به OCD مبتلا نیستند.

فراتر از توانایی واقعی‌تان، مسئولیت می‌پذیرید

آیا در مواقعی که دیگران به کمک نیاز دارند، شما سریعا داوطلب می‌شوید؟ این داوطلب شدن شما دقیقا به کدام دلیل است؟ تمایل ذاتی به انجام دادن اعمال خیر یا این‌که فکر می‌کنید فقط شما می‌توانید اوضاع را کنترل کنید؟ درواقع، افراد مبتلا به سندرم وسواس کنترل اوضاع، مسئولیت‌های متعدد را فقط ‌براساس یک قاعده مهم می‌پذیرند: من تنها فردی هستم که می‌تواند کارها را به‌درستی انجام بدهد.

وسواس پاکیزگی و نظم دارید

آیا اتاق خواب شما طوری چیده شده است که انگار برای عکس‌برداری آماده‌اش کرده‌اید؟! وسواس کنترل اوضاع و وسواس پاکیزگی و نظم، معمولا در کنار هم قرار می‌گیرند. درواقع،‌ هر دوی این وسواس‌ها،‌ فرد را به کنترل محیط افرادش مجبور می‌کنند. البته گروهی از محققان در سال ۲۰۱۰ میلادی اعلام کردند که این نوع از رفتارها می‌توانند به‌عنوان یکی از تاکتیک‌های بقای بشر در نظر گرفته شوند.

کمال‌گرا هستید

فرد مبتلا به وسواس کمال‌گرایی، خودش و دیگران را مجبور می‌کند به این‌که همواره استانداردهای مشخصی را رعایت کنند، درحالی که رعایت این استانداردها واقعا کار دشواری است. طبق گزارش American Psychological Association، کمال‌گرایی، اختلال اضطرابی و افسردگی، همگی در کنار هم عمل می‌کنند، ‌ولی همه افراد کمال‌گرا لزوما به اختلال اضطرابی یا افسردگی مبتلا نیستند. افراد کمال‌گرا هم به دو نوع اصلی تقسیم می‌شوند: سازگار و ناسازگار. کمال‌گرایان ناسازگار، بسیار بیشتر از عدم رعایت استانداردهای خودشان آزرده می‌شوند.

به مدیریت ذره‌بینی اعتقاد دارید

مدیریت ذره‌بینی (micromanagement)، یکی از راه‌های دیگر برای کنترل اوضاع و نتایج امور است. افرادی که براساس مدیریت ذره‌بینی زندگی می‌کنند، زمان زیادی را برای مسئولیت‌های خودشان صرف می‌کنند و به دیگران اجازه نمی‌دهند که نقشی در انجام امور مربوط به خودشان داشته باشند.

اتفاقات غیرقابل پیش‌بینی، شما را نابود می‌کنند

افراد مبتلا به سندرم وسواس کنترل اوضاع، همه چیز را براساس برنامه درک می‌کنند و البته همه احتمالات را هم برای موقعیت‌های مختلف در نظر می‌گیرند. با این‌حال، اگر اتفاق خارج از برنامه‌ای برای آنان پیش بیاید، تمام وجودشان به هم می‌ریزد. این درحالی است که متخصصان حوزه سلامت روان همواره هشدار داده‌اند که برنامه‌ریزی بیش از حد اساسا برای زندگی مضر است.

دیگران را مورد قضاوت قرار می‌دهید

از آن‌جایی که افراد مبتلا به سندرم وسواس کنترل اوضاع فکر می‌کنند که فقط خودشان همه کارها را به‌درستی انجام می‌دهند، در درک رفتارهای متفاوت دیگران با مشکل مواجه می‌شوند. درواقع، آنان به‌جای درک همدلانه درباره زندگی دیگران، اصرار دارند که همه را به استانداردهای خودشان نزدیک کنند و در صورت مواجهه با عدم تطابق، دیگران را شدیدا مورد قضاوت قرار می‌دهند. متاسفانه، والدینی که مبتلا به این وسواس هستند، می‌توانند ویژگی‌های خودشان را به فرزندان‌شان نیز انتقال بدهند.

دیگران را مدام سرزنش می‌کنید

اگر دیگران براساس مدل‌های ذهنی شما رفتار نکنند، فکر می‌کنید که آنان قطعا اشتباه بزرگی مرتکب شده‌اند و باید این موضوع را به اطلاع آنان برسانید. این وسواس به‌راحتی می‌توانند بزرگسالان را آزار بدهد، چه برسد به کودکان. محققان می‌گویند که اگر والدین دارای این ویژگی باشند، فرزندان‌شان کمتر احساس خوش‌بختی می‌کنند و حتی رضایت‌مندی آن‌ها از زندگی هم کاهش می‌یابد.

[ad_2]

لینک منبع

5 کاری که عضله‌های کف لگن برای ما انجام می‌دهند!

[ad_1]

۵ کاری که عضله‌های کف لگن برای ما انجام می‌دهند!

  • ۲۵ تیر ۱۳۹۶
  • بازدید: ۵۷ بار

افرادی که می‌توانند عضله‌های کف لگن خودشان را فعال کنند، رضایت جنسی بیشتری را در زندگی تجربه خواهند کرد و حتی از نظر اوج لذت هم وضعیت بهتری خواهند داشت.

سلامتیسم

عضله‌های کف لگن، از مهم‌ترین اندام‌های بدن هستند که هیچ توجهی به آن‌ها نمی‌کنیم و بعضی از افراد حتی به ذهن‌شان هم خطور نمی‌کند که چنین اندامی اهمیت داشته باشد. درواقع، این عضله‌ها مسئولیت‌های زیادی را بر عهده دارند و کارهای مهمی برای ما انجام می‌دهند که ستایش‌برانگیز است! در ادامه فقط با ۵ مورد از این مسئولیت‌ها آشنا می‌شویم.

قدرت کنترل مثانه را به ما می‌دهد

کف لگن که دقیقا شکلی شبیه به لگن دارد، همه اندام‌های مهم لگنی را در جای مناسب خودشان نگه می‌دارد: مثانه، رحم و روده. به‌علاوه، همین عضله‌های کف لگن هستند که امکان کنترل مثانه را در زمان ادرار فراهم می‌کنند. وقتی که مثانه منقبض می‌شود، عضله‌های کف لگن شُل می‌شوند تا ادرار به‌راحتی از بدن خارج شود، و بعد همین عضله‌ها سفت می‌شوند تا بتوان ادرار را کنترل کرد. همین قابلیت مهم، به ما اجازه می‌دهد که روز را بدون وقفه‌های دائمی و اجباری بگذرانیم و به مشکل برنخوریم. اگر عضله‌های کف لگن نبودند، ما هیچ کنترلی روی مثانه نداشتیم و قطعا نمی‌توانستیم حتی از خانه خارج شویم!

حساسیت جنسی و توانایی اوج لذت را تقویت می‌کند

بعضی از مطالعات نشان داده‌اند افرادی که می‌تواند عضله‌های کف لگن خودشان را فعال کنند، رضایت جنسی بیشتری را در زندگی تجربه خواهند کرد و حتی از نظر اوج لذت هم وضعیت بهتری خواهند داشت. متاسفانه عکس این قضیه هم درست است، چون افراد دارای عضله‌های کف لگن ضعیف یا آسیب‌دیده، معمولا در عملکرد جنسی با مشکل مواجه می‌شوند.

عضله‌های میان‌تنه را برای داشتن شکم صاف‌تر تقویت می‌کند

برای این‌که میان‌تنه قوی و شکم صاف‌تری داشته باشیم، تمام عضله‌های میان‌تنه باید با تمام قوا و کاملا بی‌نقص فعالیت کنند. عضله‌های کف لگن هم در همین گروه از عضله‌ها قرار می‌گیرند که در تقویت قوای میان‌تنه نقش دارند. عضله‌های شکمی ما ذاتا در سطح بدن قرار دارند و درنتیجه برای داشتن قوای بدنی بیشتر، به عضله‌های درونی قدرتمندتر نیاز داریم. این عضله‌ها از ناحیه کف لگن شروع می‌شوند و به‌سمت عضله‌های عمیق‌تر و حساس‌تر در ستون فقرات پیش می‌روند. اگر این عضله‌ها از کیفیت برخوردار باشند، ستون فقرات تقویت می‌شود و شکم نیز به سمت داخل فرومی‌رود.

درد پشت بدن را تسکین می‌دهد

درد در ناحیه پشت بدن یا کمردرد می‌تواند به‌علت ضعیف بودن عضله‌های میان‌تنه ایجاد شود. اگر عضله‌های میان‌تنه ضعیف باشند (عمدتا عضله‌های کف لگن)، عضله‌های دیگر بدن باید در راستای جبران تلاش کنند و همین روند به برهم خوردن تعادل بدن و درنهایت ایجاد کمردرد منجر می‌شود. بنابراین، تقویت عضله‌های کف لگن، قوای عمومی عضله‌های میان‌تنه‌ای را افزایش می‌دهد و از ناحیه کمر محافظت می‌کند.

از افتادگی (prolapse) جلوگیری می‌کند

افتادگی لگن وقتی به‌وجود می‌آید که یک یا چند مورد از اندام‌های لگنی (رحم، واژن، روده یا مثانه) از جایگاه طبیعی خودشان پایین‌تر بیایند و درنهایت به سمت واژن فشار وارد کنند. داشتن عضله‌های کف لگن قدرتمند، همه این اندام‌های خاص را در جایگاه خودشان نگه می‌دارد و همه چیز را همان‌طور که باید باشد، حفظ می‌کند.

مطالعه مطالب زیر پیشنهاد می‌شود:


در همین زمینه بخوانید…

[ad_2]

لینک منبع

چرا به درد نیاز داریم و چطور باید با آن مقابله کنیم؟!

[ad_1]

  • ۲۴ تیر ۱۳۹۶
  • بازدید: ۴۵ بار

با این‌که همه ما می‌خواهیم دردها زودتر ساکت شوند، اما واقعا به این نشانه هشداردهنده نیاز داریم. درواقع،‌ بیماری‌های خطرناک یا آسیب‌های مختلف به‌واسطه همین درد شناسایی می‌شوند.

سلامتیسم

شاید نخواهید این واقعیت را بپذیرید، اما همه ما به درد نیاز داریم. بدن انسان از درد برای نشان دادن مشکلات مختلف به ما استفاده می‌کند، مثل درد دندان که دندان آسیب‌دیده را مشخص می‌کند یا درد در ناحیه شکم که می‌تواند نشان‌دهنده مشکلی مثل آپاندیسیت است. اگر درد بدون کشف علت زمینه‌ای درمان شود، اشتباه بزرگی اتفاق افتاده است. درواقع،‌ انگار که زنگ خطر آتش را در ساختمان خاموش کنیم، بدون این‌که آتش‌سوزی را در ساختمان خاموش کرده باشیم.

مهم‌ترین نکته درباره درد این است که درد بدون دلیل ایجاد نمی‌شود. یکی از اولین گام‌ها برای پیدا کردن ریشه درد، پرسیدن مجموعه‌ای از سوال‌ها است: دقیقا چه ناحیه‌ای از بدن درد می‌کند؟ درد چه حالتی دارد؟ آیا می‌توانید درد خودتان را از یک تا ۱۰ درجه‌بندی کنید؟

چرا درد بسیار مهم است؟

گاهی اوقات، بدن خودش را درمان می‌کند و درنتیجه به مداخله پزشک نیازی ندارد. با این‌حال، وقتی که درد ادامه می‌یابد و حالت مداوم پیدا می‌کند، باید علت زمینه‌ای را به‌منظور بازگرداندن تعادل به بدن کشف کرد. به‌طور کلی، درد دارای ۳ هدف اصلی است:

۱. درد به ما امکان می‌دهد که آسیب را شناسایی و با آن مقابله کنیم.

با این‌که همه ما می‌خواهیم دردها زودتر ساکت شوند، اما واقعا به این نشانه هشداردهنده نیاز داریم. درواقع،‌ بیماری‌های خطرناک یا آسیب‌های مختلف به‌واسطه همین درد شناسایی می‌شوند. برای مثال، چیزی که برای شما فقط یک سردرد ساده است، می‌تواند در بعضی از موارد یک تومور مغزی باشد.

۲. درد، درس‌های مهمی به ما می‌دهد.

وقتی که انگشت خودمان را با لبه کاغذ می‌بُریم، می‌بینیم که این زخم کوچک سریعا بهبود پیدا می‌کند و معمولا هم به شکل‌گیری هیچ اسکار قابل مشاهده‌ای تبدیل نمی‌شود. با این‌حال، همین آسیب‌دیدگی به ما یک درس مهم می‌دهد: کاغذها را با احتیاط جابه‌جا یا استفاده کنیم. البته زخم‌های عمیق و جدی هم هستند که معمولا اسکارهای نمایانی به‌جا می‌گذارند و به ما یاد می‌دهند که دفعات بعدی حتما با دقت بیشتری رفتار کنیم. برای مثال، سوختن انگشتان دست به‌خاطر استفاده نادرست از اجاق گاز، ما را مجبور می‌کند که دفعات بعدی کاملا دقت داشته باشیم.

۳. درد به محافظت از بدن در مقابل آسیب‌های بیشتر کمک می‌کند.

بیماران معمولا می‌پرسند که چرا دردشان تا مدت‌ها پس از جراحت ادامه پیدا می‌کند و برطرف نمی‌شود. آنان به فرآیند بهبودی بدن با بدبینی نگاه می‌کنند، چون فعالیت بدنی‌شان برای هفته‌ها یا حتی ماه‌ها مختل می‌شود. با این‌حال، درد معمولا به این دلیل باقی می‌ماند که ما را به مراقبت بیشتر از ناحیه آسیب‌دیده مجبور کند و در این مدت هم بدن بتواند فرآیند بهبودی را در وضعیت مناسب انجام بدهد.

با درد چه کنیم؟

وقتی با دردهایی مواجه می‌شوید که از بین نمی‌روند، نباید در سکوت از آن‌ها رنج ببرید و به این امید بمانید که خودشان در ادامه برطرف شوند. برای مقابله با درد، باید براساس مراحل چهارگانه زیر عمل کنید:

  • این تجربه آزاردهنده را با شناسایی کردن منبع درد تعریف کنید: شناسایی منبع درد در بعضی از موارد آسان و در بعضی از موارد واقعا سخت است. بنابراین، در موارد سخت حتما از دیگران بخواهید که شما را به مراکز پزشکی برسانند.
  • مداخله را شروع کنید و وضعیت منبع درد را بسنجید: در دردهای غیرخطرناک می‌توان از بسته‌های یخ برای تسکین التهاب و تورم استفاده کرد، اما دردهای شدید و خطرناک به مداخله پزشک نیاز دارند.
  • واکنش منبع درد به مداخله را ارزیابی کنید: اگر درد غیرخطرناک با مداخله خودتان بهبود پیدا نمی‌کند، باید باز هم به پزشک مراجعه کنید. در دردهای خطرناک، هیچ مداخله‌ای انجام ندهید.
  • نتیجه مثبت را به دست بیاورید: وقتی که دردهایی مانند کمردرد در مدت کوتاهی برطرف شدند، به این موضوع دقت کنید که چه عواملی این مشکل را ایجاد کرده‌اند. جدی گرفتن اقدامات پیشگیرانه می‌تواند مانع از تکرار درد شود. البته کسب نتیجه مثبت بعد از مداخله در دردهای خطرناک و شدید به نظر پزشک بستگی دارد.

 

[ad_2]

لینک منبع

6 راه برای داشتن تعطیلات سالم‌تر و راحت‌تر/ داخل نوشیدنی‌ها یخ نریزید

[ad_1]

  • ۲۲ تیر ۱۳۹۶
  • بازدید: ۷۰ بار

اگرچه بسیاری از مسافران می‌دانند که نباید از آب محلی در سفر استفاده کنند، اما معمولا فراموش می‌کنند که استفاده از یخ‌های محلی هم شامل همین قاعده می‌شود و می‌تواند ابتلا به اسهال را برای مسافران در پی داشته باشد.

سلامتیسم

گشتن به دنبال مراقبت‌های پزشکی در سفرها و تعطیلات، اتفاق ناگواری است که هیچ کدام از ما نمی‌خواهیم تجربه‌اش کنیم. علاوه بر این واقعیت که چنین اتفاقی می‌تواند سفر ما را خراب کند، هزینه‌های غیرضروری و زیادی را هم برای ما می‌تراشد. بنابراین، اگر می‌خواهید تعطیلات تابستانی را بدون دردسر بگذرانید، به نکات زیر توجه کنید.

مراقب تغییرات در فشار هوا باشید

یکی از ویژگی‌های سفر هوایی، تغییر فشار هوا در گوش مسافران است. اگرچه بیشتر افراد در مواجهه با این مساله دچار مشکلات حاد نمی‌شوند، ‌اما تغییر فشار هوا در گوش واقعا می‌تواند بعضی از مسافران را با درد شدید و حتی از دست دادن شنوایی مواجه کند.
دکتر گوردون هریسون (متخصص شنوایی‌شناسی) می‌گوید: «یک راه ساده برای حل کردن این مشکل، فرو بردن هوای زیاد به درون دهان یا خمیازه کشیدن است. مکیدن آب‌نبات‌های سفت، جویدن آدامس و نوشیدن مایعات نیز در زمان برخاستن و فرود آمدن هواپیما می‌تواند موثر باشد. برای جلوگیری از تشدید این مشکل، بهتر است که در طول مراحل برخاستن و فرود آمدن هواپیما بیدار باشید و تعادل آب بدن را حفظ کنید».

یخ درون نوشیدنی‌ها نریزید

یکی از شایع‌ترین علت‌هایی که مسافران را به اسهال مبتلا می‌کند، استفاده از آب آشامیدنی محلی است. اگرچه بسیاری از مسافران می‌دانند که نباید از آب محلی در سفر استفاده کنند، اما معمولا فراموش می‌کنند که استفاده از یخ‌های محلی هم شامل همین قاعده می‌شود. بنابراین، در صورت لزوم حتما از آب‌های همراه خودتان یا آب‌های معدنی برای تهیه یخ کمک بگیرید.

مراقب مسمومیت غذایی باشید

همیشه افرادی در سفر هستند که می‌خواهند غذاهای جدید را تجربه کنند و البته شکی نیست که تعطیلات و سفرها برای انواع ماجراجویی‌های تازه و هیجان‌انگیز هستند. با این‌حال، امتحان کردن غذاهای جدید و خصوصا محلی برای بعضی از افراد اصلا مناسب نیست و به جای خوبی ختم نمی‌شود. کباب کردن انواع گوشت‌ها با روش‌های غیراستاندارد یا به‌اندازه نامطلوب، عامل دیگر ابتلا به مسمومیت غذایی در سفرها و تعطیلات است. بنابراین، همواره اصول بهداشتی را در تهیه کباب رعایت کنید و گوشت‌ها را به‌خوبی مغزپخت کنید.

همیشه در استخر، دریا یا رودخانه شنا نکنید

بسیاری از افراد فکر می‌کنند که تعطیلات تابستانی بدون شنا کردن در استخر، دریا یا رودخانه معنایی ندارد. برای بسیاری از مسافران، نفوذ کمی آب به داخل گوش‌ها نمی‌تواند مشکل خاصی به‌وجود بیاورد، اما بعضی از افراد واقعا مستعد ابتلا به انواع عفونت‌های گوش و خصوصا «گوش شناگر» (swimmer’s ear) هستند. بنابراین، بهتر است که این افراد در سفر شنا نکنند. با این‌حال،‌ در صورت اصرار به این کار، بعد از شنا باید گوش خودشان را سریعا خشک کنند یا از لوازم گوش‌گیر موقع شنا استفاده کنند.

کرم ضدآفتاب مناسب را فراموش نکنید

همه مسافران باید بدانند که کدام کرم ضدآفتاب برای پوست‌شان مناسب است. به‌علاوه، افرادی که دارای پوست حساس یا خشک هستند، بیشتر از دیگران باید به این نکته دقت کنند. اهمیت استفاده از کرم ضدآفتاب برای افرادی که به مناطق گرمسیر و ساحل‌های داغ سفر می‌کنند، بیشتر از دیگران است.
نکته دیگری که در سفر اهمیت خاصی دارد، جلوگیری از گرمازدگی و سکته ناشی از گرما است. در صورت سفر به مناطق گرمسیر، باید در طول ساعات اوج گرما (معمولا بین ۱۰ صبح تا ۴ عصر) در محیط‌های بسته و دارای دستگاه تهویه مناسب بمانید. اگر هم از محیط بسته بیرون آمدید، حتما کلاه مناسب به سر بگذارید یا از چتر برای محافظت از پوست کمک بگیرید. نوشیدن آب زیاد در این مناطق نیز نکته دیگری است که باید آن را در نظر داشته باشید.

از لنزهای تماسی استفاده نکنید

اگر در سفر از لنزهای تماسی استفاده می‌کنید، هرگز نمی‌توانید با این لنزها در استخر یا دریا شنا کنید. در صورت اقدام به این کار، خطر ابتلا به عفونت‌های خطرناک را افزایش می‌دهید و مشکلات مختلفی برای خود و اطرافیان ایجاد می‌کنید. قبل از دست زدن به لنزهای تماسی نیز باید دست‌های خودتان را با صابون‌های مناسب بشویید. برخورد لنزهای تماسی بزاق دهان نیز خطر ابتلا به عفونت را افزایش می‌دهد.

[ad_2]

لینک منبع