جوز بویا (نام علمی: Myristica fragrans )

[ad_1]

  • نویسنده: خبرنگار سلامتیسم
  • ۲۸ تیر ۱۳۹۶
  • بازدید: ۳۳۹ بار

سلامتیسم

۱۲ نکته درباره جوز بویا

۱- جوز درختی است همیشه سبز و دوپایه که ارتفاع آن به ده متر می‌رسد. این درخت شباهت زیادی به درخت نارنج دارد.

۲- جوز بویا در ایران وجود ندارد، ولی دانه‌های آن از قدیم به عنوان طعم‌دهنده و معطرکننده به ایران وارد می‌شده است.

۳- جوز یکی از ادویه‌هایی است که به عنوان عطر و طعم دهنده در غذاهای قرون وسطا اروپاییان به وفور مصرف می‌شد.

۴- در زمان الیزابت‌ها اعتقاد بر این بود که جوز می‌تواند از گسترش طاعون جلوگیری کند و باعث ریشه‌کنی آن شود.

۵- مهم‌ترین ترکیبات دانه جوز اسانس است که به وسیله عمل تقطیر با بخار از پودر دانه‌ها استخراج می‌شود.

۶- اسانس جوز که مایع بی‌رنگ یا زرد کم‌رنگ با بویی نافذ می‌باشد، مصرف بسیاری در صنایع عطرسازی و داروسازی دارد (مثل تهیه خمیردندان‌ها و شربت‌های سرفه).

۷- در طب سنتی بعضی اقوام از این اسانس یا خود جوز برای بیمارانی که دارای مشکلات سوءهاضمه و یا عصبی بودند، استفاده می‌شده است.

۸- مهم‌ترین اثرات جوز که مربوط به اسانس آن می‌باشد، خاصیت محرک آن است که مصرف بیش از حد آن باعث مسمومیت می‌شود. اسانس همچنین خاصیت هضم‌کننده، ضدمیکروب، ضدنفخ و تسکین دردهای روماتیسمی دارد.

۹- کره جوز از فشردن دانه‌های آن استخراج می‌شود. این کره که نیمه جامد می‌باشد، به رنگ قرمز مایل به قهوه‌ای با مزه و بوی جوز است.

۱۰- مصرف جوز و فرآورده‌های آن در مقادیر کم ایجاد سمیت نمی‌کند، ولی به مقدار زیاد دارای عوارض متعددی از جمله افزایش ضربان قلب، قرمز شدن چهره، سردرد، سقط جنین و ایجاد حالات روان‌گردانی می‌باشد.

۱۱- مهم‌ترین ماده سمی‌ اسانس جوز میریستی‌سین است که می‌تواند باعث استفراغ، تشنج، تپش قلب و کاهش آب بدن شود. همچنین این ماده دارای اثر روان‌گردانی (هذیان‌آور) قوی است.

۱۲- در ایران به دانه این گیاه جوز بویا و جوز هندی نیز می‌گویند.

 

برای آشنایی با خواص سایر گیاهان دارویی، کلیک کنید!

[ad_2]

لینک منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *